Interview Ton Schevers

Interview met Ton Peters, gardiaan van de Franciscanen in Utrecht over Stadssynode

 

“Er zijn allerlei ontwikkelingen gaande rondom de katholieke kerk. En niet allemaal even positief; kerken die sluiten en krimpende parochies. Er heerst een wat negatieve stemming over de kerk. En dan is het goed dat er een initiatief is als de stadssynode. We worden opgeroepen om mee te denken. Kom maar op met suggesties. Hoe kunnen wij op een eigentijdse manier kerk zijn in onze stad.

De negatieve geluiden hebben ook te maken met het beleid. Word je geleid door de leer of door het leven? Een pastorale houding waarbij niet zozeer de leer als wel het leven centraal staat, is belangrijk. Met een teveel aan leer, kan je alle leven er uit slaan. Niet meteen alle initiatieven de kop indrukken, want daardoor versnel je het krimp-proces.

Bij de Franciscanen hebben we twee jaar geleden nagedacht over hoe wij  kunnen bijdragen aan een eigentijdse kerk. Wij hebben gekozen voor het vriendelijke gezicht van de kerk. Wij streven naar een levensnabijheid die de tekenen van de tijd verstaan. De diaconie is daarin heel belangrijk.

De katholieke kerk kan op heel veel manieren zichtbaar zijn. Bijvoorbeeld in wijken en buurtverenigingen waar zaken aan de orde zijn als duurzaamheid, de rol van vrede en de zorg voor vluchtelingen. Daarin kunnen we heel veel betekenen. Zo hadden wij in de Pauluskerk een kerstviering waarbij we kinderen uit de noodopvang in de Jaarbeurs hebben uitgenodigd. Er kwamen er 35! Veel meer dan waar we op gerekend hadden. . Op deze manier kunnen we als kerk iets betekenen en zichtbaar zijn.

Waar we ook naar moeten kijken is, hoe we het gemeenschapsgevoel in een parochie op een andere wijze vorm kunnen geven. Het gemeenschapsgevoel zit niet alleen in de eucharistieviering. Zo organiseert de Pauluskerk ‘Met Paulus aan tafel’. Elke vierde donderdag van de maand kan je aanschuiven voor eten en bezinning. Mensen treffen elkaar, maken een praatje en er is ruimte voor spiritualiteit.

En denk aan de lekenbeweging Sant’Egidio. Deze groep is ook in Utrecht actief.  Gebed en actie  gaan hand in hand. We moeten denken in andere structuren en verbanden. En aan andere manieren van geloof uitdragen. Zo hebben wij op het dak van ons huis zonnepanelen. Je kunt daar ook over getuigen. Waarom doen we dat? Omdat we de schepping respecteren en niet alleen willen uitputten. Dat is een belangrijk gegeven in onze spiritualiteit.

Wij kunnen als geloofsgemeenschap zichtbaar zijn in de stad door diaconie en mantelzorg. Het omkijken naar je naasten. En de kerk moet weer zichtbaar zijn. Het is goed als jongeren identificatie-figuren hebben. We moeten ons laten zien. En soms letterlijk door de kleding die we dragen. Zo zien anderen dat wij er ook zijn. In Paus Franciscus hebben we natuurlijk een prachtig en aansprekend voorbeeld.

Er ligt een taak voor de katholieke geloofsgemeenschap in deze stad en door de stadssynode kunnen we met zijn allen mee denken over die rol en dat is een hele goede ontwikkeling.”